16-р бүлэг Утасны дуудлага

Vesper had unpacked Bond's suitcases and she had put his clothes away. In the bathroom, his toothbrush and shaving things were on a glass shelf. Vesper's toothbrush was next to them. There were also two small bottles. Bond noticed with surprise that one of the bottles contained sleeping pills.
'Perhaps she has problems sleeping,' he thought, 'after what happened to her at Le Chiffre's villa.'
Vesper had run a hot bath for him.
'Thank you, darling!' he called, as he got into the water. 'A bath is exactly what I want now. And then I want you.'
'Well, I want my dinner and some champagne, so hurry!' she called back, laughing.
'All right, all right,' said Bond.
He washed, then got out and dried himself. He dressed in a white shirt and dark blue trousers.
Vesper came into his room without knocking on the door. She was wearing a blue shirt and a dark red skirt. The shirt was the same colour as her eyes.
She held his hand and together they went downstairs.
Their table was on the terrace. They sat down and Bond poured two glasses of champagne. While they ate, Bond told Vesper about his swim. Then they talked about their plans for the following morning. They did not speak about their feelings for each other, but Bond could see the excitement in Vesper's eyes.
They finished the food and opened a second bottle. Then Vesper smiled at him.
'You give me all the things that I like best,' she said, I wish that I deserved it.'

'What do you mean.' asked Bond, surprised.
Vesper looked at him.
'You really don't know much about me,' she said suddenly. A small shadow seemed to pass between them.
'I know all that I need to know until tomorrow,' said Bond. 'And the next day and the next.' He poured some more champagne. 'You don't know much about me.'
'People are like islands,' said Vesper. 'They can be very close, but they don't really touch.' She laughed suddenly, then she put a hand on his. 'Don't look so worried. My island feels very close to your island tonight.'
The small shadow had passed. They drank their coffee. Then Vesper stood up and put a hand on his shoulder.
'I'm tired,' she said. She kissed him lightly then went into the hotel. A minute or two later, Bond saw the light go on in her room.
He finished his drink. Then he thanked Versoix and his wife for the dinner and went upstairs.
It was only half-past nine when he stepped into Vesper's room. Moonlight shone through the window. Bond closed the door behind him.
He walked across to Vesper's bed.
Bond woke up in his own room at dawn. For a time he lay there smiling as he remembered the night before. Then he got out of bed.
Some minutes later, he went quietly out of the hotel and down to the beach. He went into the water and swam.
'I love her,' he said to himself 'And today I'll ask her to marry me.'
When he got back to the hotel terrace, he was surprised to see Vesper downstairs. She came out of the telephone booth in the lobby. She turned and began to walk quietly up the stairs towards their rooms.

 

'Vesper,' he called.
Vesper turned quickly and put a hand up to her mouth. She stared at him.
'What's the matter, darling?' he asked.
'N-nothing.' She gave a little laugh. 'You surprised me, that's all. I was just telephoning Mathis.' She spoke quickly. 'I wanted him to get me another dress. I've - I've not got anything nice to wear. Have you been for a swim? Was the water nice?'
'It was wonderful,' said Bond. He was watching her carefully. He knew that she was lying about the telephone call.
'We'll have breakfast on the terrace,' he said. He put his arms round her, but she moved quickly up the stairs.
'It - it was a surprise to see you,' she said. She laughed loudly - too loudly.
Bond wanted to tell her to relax and tell the truth. But instead he smiled.
'I'll see you on the terrace for breakfast,' he said.
Then he went to his room.

 

 

Веспер Бондын чемоданаас  хувцаснуудыг гаргаж тавьлаа. Угаалгын өрөөнд түүний шүдний сойз, сахалын татуурга байлаа. Весперийн шүдний сойз дэргэд нь байв. Тэнд мөн жижиг 2 лонх байв. Бонд нэг лонхон дээр нь эм гэж тэмдэглэсэн байлаа.
"Тэр магадгүй унтах тал дээр асуудалтай байх Ле Чиффрегийн зуслангий байшингийн дараа юу болсон бол" гэж Бонд бодлоо.
Весперт шүршүүрт орж байв.
"Баярлалаа хонгор минь" гэж тэр хэллээ. Тэр бас усанд орлоо. "Шүршүүр шиг яг түүний хүсэж байсан шиг халуун байлаа."
"Заза би орой хоол идэж шампанск уумаар байна хурдлаарай" гэж Веспер тэр инээлээ.
"Заөө" гэж Бонд хэллээ.
Тэр усанд орж дуусаад гарч ирж өөрийгөө хатаав. Тэр цагаан пиджак өмсөж хар хөх өмд өмслөө.
Веспер түүний өрөөнд тогшилгүйгээр оров. Тэр цагаан цамц хар улаан банзал өмссөн байлаа. Цамц нь яг өөрийнх нь нүдний өнгөтэй ижил байлаа. Тэр түүний гараас сугадаж хамтдаа доошоо явлаа.
Тэндний ширээ дэнж дээр байсан. Тэд сандал дээрээ суугаад шампанск задаллаа. Тэд хооллож байх явцдаа Бонд Весперт өөрийнхөө сэлсэн тухайнгаа ярилаа. Тэгээд тэд маргааш өглөөний төлөвлөгөөний талаар ярилцлаа. Тэгээд тэд өөр зүйл ярилцсангүй гэхдээ Бонд түүний нүднээс сэрэл нь хөдөлсөн байхыг харлаа. Тэгээд тэд хоолоо идэж дуусаад 2 дахь шампанскаа задаллаа тэгээд Веспер түүнрүү харж инээлээ.
"Чи надад бүх зүйлийг өгсөн энэ чинь л гайхалтай" гэж эмэгтэй хэллээ. "Энийг зүй ёсны хэрэг гэж бодож байна."
"Энэ чинь юу гэсэн үг билээ" гэж Бонд гайхсан байдалтай асуулаа.
Веспер түүнрүү харлаа.
 "Чи миний талаар тийм ч их мэдэхгүй" гэж Веспер гэнэт хэллээ. Жижиг сүүдэр тэд нарын хооронд дамжиж байгаа юм шиг болов.
"Би бүгдийг мэднэ маргааш болтол би мэдэх болно" гэж Бонд хэллээ. "Дараагийн өдөр тэрний дараа" тэр жоохон шампанск уулаа. "Би мэдэхгүй ш дээ"
"Хүмүүс яг арал шиг тэд нууцлаг тэд түүнд хүрдэггүй" гэж хэлээд тэр гэнэт мишээлээ. Тэгээд тэр түүний гаранд хүрээд. "Битгий санаа зовоо миний арал нууцлаг санагдаж байгаа."
Нөгөө жижиг сүүдэр алга боллоо. Тэгээд кофе уулаа. Тэгээд Веспер босоод түүний гараас гараа аваад мөрөн дээр нь хүрлээ.
"Би ядарсан бололтой"  гэж тэр хэлээд. Түүнийг үнсээд буудалруу явлаа. Ганц 2 минутын дараа түүний өрөөнд гэрэл асахыг Бонд харлаа.
Тэр ууж дуусаад. Версоикс болон түүний эхнэрт оройн хоолоор дайлсан талархлаа илэрхийлээд дээшээ шатаар гарлаа.
9.30 тэр Весперийн өрөөнд орлоо. Сарны гэрэл цонхоор нэвт тусаж байв. Тэр хаалгаа хаагаад Весперийн орлуу явлаа. Тэр үүрээр өрөөндөө сэрлээ. Тэр шөнийн өмнө унтаж чадахгүй байснаа санаж инээмсэглэлээ. Тэр тэгээд орноосоо босоод яваад өглөө. Хэсэг хугацааны тэр буудлаас чимээгүй гарч эрэгрүү явлаа. Тэр усанд орж сэллээ.
"Би түүнд хайртай" гэж тэр өөртөө хэллээ. "Өнөөдөр би түүнд гэрлэх санал тавина"
Тэр буцаад буудал явж байх үедээ Весперийн буудлын шатан дээр байхыг хараад гайхширлаа. Тэр үүдний хэсэгт утасны бүхээгт гарч ирсэн байлаа. Тэгээд буцаад сэмхэн өрөөрүүгээ явлаа.
"Веспер" гэж Бонд дуудлаа.
Тэр эргэж харан амаа гараараа таглалаа. Түүнрүү харж бүлтийлээ.
"Юу болоов хонгор минь" гэж Бонд асуулаа.
"Юу ч бишээ" гэж эмэгтэй хариулаад. "Яасн чи гайхсан уу би зүгээр л Матистай ярьсан юм." гэж тэр хурдан хэллээ. "Өөр хувцас аваад ир гэж түүнээс хүссэн юм л даа. Надад өмсөх гоё хувцас байгаагүй юм. Чи сэлж байсан юмуу? Ус гоё байсан уу?"
"Тиймээ гайхалтай" гэж Бонд хэллээ. Тэр түүнрүү нухацтай харж. Тэр утасны талаар худлаа ярьж байгааг мэдэж байлаа.
"Бид дэнж дээр өглөөний цайгаа ууна" гэж Бонд хэллээ. Тэр түүний гарыг барих гэтэл тэр хурдхан яваад өглөө.
"Чамайг хараад цочирдлоо" гэж хэлээд. Тэр чангаар инээлээ.
Бонд амралт болон үнэнийг хэлэхийг хүссэн. Гэхдээ тэр дотороо инээж байлаа.
"Би дэнж дээр өглөөний цайн дээр уулзъя" гэж Бонд хэллээ.
Тэгээд тэр өрөөрүүгээ явлаа.