Үргэлжлэл

After Mathis left, Bond lay back and closed his eyes. He was thinking about Vesper as he fell asleep.

Four days later, Bond was feeling much better. He asked to see Vesper. He had been too ill to see her before now. Bond had to ask Vesper some difficult questions. He had to write a report to M. But he didn't want to tell M that Vesper was stupid. She could lose her job.

He expected Vesper to look ill. But she was brown and healthy from the sun. She came into his room smiling.

'I've been to the beach every day,' she explained. 'The doctor said that the sunshine would be good for me. Head of S agreed, and I've found a lovely beach down the coast. I take my lunch and go there each day. I don't come back until the evening.'

Bond could not think of anything to say. He stared at the beautiful girl and felt angry.

'You'll be able to get up soon,' Vesper went on. 'The doctor told me. He said that swimming in the sea will be good for you.'

'It will be weeks before I can swim,' said Bond, angrily. 'But you... you go and enjoy yourself!'

'I - I'm sorry,' said Vesper. 'I... I wanted to help you.' She began to cry. 'I'm really sorry. This is all my fault.'

Bond put a hand on her arm.

'It's all right, Vesper,' he said gently. 'I'm sorry that I shouted at you. Of course I'll come to the beach with you. It will be wonderful.'

Bond gave her a cigarette.

'What happened after you left me in the night club?' he asked.

'I was stupid,' said Vesper. She looked away from him. 'I couldn't see Mathis, so I went outside. I saw a man waiting in a car. I thought it was Mathis. When I got near, two of Le Chiffre's men jumped out from behind another car.

'I screamed,' she went on. 'But nobody heard me. The men picked me up and put me in the back of the car. I threw my bag out of the car window. Did it help you?'

'Yes, it did,' said Bond.

But Bond knew that Le Chiffre had wanted him to follow the Citroen.

'I think I fainted,' Vesper went on. 'I don't remember much about the car journey.'

'Did they hurt you after they took you away?' asked Bond.

'No, they tied me to a chair and played cards,' she replied. 'Then they went to sleep. That's how SMERSH got them. My chair was in a corner of the room. I didn't see SMERSH. I heard some strange noises. Then I heard one of the men fall off a chair. After that, the door closed. Then Mathis and the police arrived. That was an hour later. I slept most of the time. Once I heard a terrible scream from very far away.'

'That was probably me,' said Bond.

Vesper started to cry again.

'They did awful things to you, and it's my fault,' she said.

'It's all right,' said Bond, 'It's finished now. Let's forget it.'

'I thought that you'd he angry with me,' said Vesper. 'How can I thank you? Is there something that I can do? I want to do something.' She looked at him and smiled. 'I promise to do something.'

'Something?' he smiled at her.

'You promise?' he said.

She looked into his eyes and put her hand on his hand. 'I promise,' she replied quietly.

After a moment, she picked up her bag and walked to the door.

'Shall I come tomorrow?' she asked.

'Yes, please, Vesper,' said Bond.

Матис өрөөнөөс гарлаа, Бонд нүдээ аньж хэвтэв. Тэр унтангаа Весперийг одлоо. 4 хоногийн дараа Бондийн бие арай дээрдлээ. Тэр Весперийг харсан уу гэж асуулаа. Тэр одоохоогийнхоос өмнө өвчтэй харагдаж байлаа. Бонд Весперээс хэд хэдэн хүнд асуулт асуулаа. Тэр М-т илтгэл бичиж байлаа, Веспер бол тэнэг зүйл гэдэгийг М-д хэлэхийг хүсэхгүй байлаа. Тэр ажилаа алдах ч боломжтой байлаа. Тэр Весперийг хараад гайхлаа. Гэхдээ тэр эрүүл харагдаж байлаа. Тэр өрөөнд инээмсэглэн орж ирлээ. 

"Тэр өдөр бүр далайн эрэг дээр байсан" гэж тэр хэлсэн. Эмч надад хэлсэн нарны туяа надад сайн гэж. С-н толгой ч гэсэн бас зөвшөөрсөн тэгээд би замын тэндэх эрэг дээр байсан. Би үдийн хоолоо өдөр бүр тэнд иддэг байсан. Би шөнө болтол ирдэггүй байсан. 

Бонд юу гэж хэлэхээ мэдэхгүй байлаа. Тэр хөөрхөн охинуу ширтэж байсан ч тэр ууртай байлаа. 

"Чи удахгүй босох боломжтой болно" гэж хэлээд Веспер яваад байлаа. "Доктор надад хэлсэн. Тэр хэлэхдээ  чамайг далайд сэлвэл сайн шүү гэсэн."

"Би сэлэхээсээ өмнө хэдэн долоон хоног байх ёстой" гэж Бонд хэллээ. "Гэхдээ чи чи сайхан харагдаж байна."

"Намайг уучлаарай" гэж Веспер хэллээ. "Би чамайг аврахыг хүсэж байсан. Тэр уйлж эхэллээ. Намайг үнэхээр уучлаарай. Энэ миний буруу."

Бонд түүний гарыг түлхлээ. 

"Энэ зүгээрээ Веспер" гэж тэр хэллээ. Намайг уучлаарай. Мэдээж би чамтай цуг эрэгрүү явнаа. Энэ ч гоёдоо. 

Бонд түүнд тамхи өглөө. 

"Шөнийн клубд чамайг явсанаас хойш юу тохиолдсон юм бэ?" гэж тэр асуулаа. 

"Энэ тэнэг байсан" гэж Веспер хэллээ. Тэр түүнрүү харлаа. "Би Матисийг хараагүй, тэгээд гарсан. Тэгээд машины гадаа хүн хүлээж байгааг харсан. Би тэрийг л Матис гэж бодсон. Намайг тэр машинруу ойртоход Ле Чиффрегийн 2 хүн машинаас гарч ирсэн. "

"Би хашгирсан" гэж хэлээд тэр явлаа. "Гэхдээ хэн ч намайг сонсоогүй. Тэр машинаас гарч ирсэн хүн намайг машинруу чирж оруулсан. Тэгээд би машины цонхоор цүнхээ чулуудсан. Энэ чамд тусалсан уу?"

"Тиймээ, тэгсэн" гэж Бонд хэллээ. 

Гэхдээ Ле Чиффре Ситроенийг дагаасай гэж бодсон. 

"Би ухаан алдсан гэж бодсон" гэж Веспер хэллээ. "Машин дотор юу болсоныг би санахгүй байна"

"Тэгээд тэд чамайг өвтгөсөн үү?" гэж Бонд асуулаа. 

"Үгүй тэд намайг хүлээд хөзөр тоглоцгоосон" гэж Веспер хэллээ. "Тэгээд тэд унтахаар явцгаасан. Смерш тэдгээрийн яаж авсан. Миний сандал өрөөний буланд байсан. Би Смершийг хараагүй. Би харин хачин чимээ сонссон. Тэгээд би сандал дээрээс нэг хүн унахыг сонссон. Энэний дараа хаалга хаагдсан. Матис болон цагдаа ирсэн. Энэ бараг цагийн дараа байсан байх. Би хэсэг хугацаанд унтсан. Би холоос аймар хашгирах чимээ сонссон."

"Тэр чинь магадгүй би байх" гэж Бонд хэллээ. 

Веспер дахиад орилж эхэлсэн. 

"Тэд чамд аймшигтай юм хийсэн үү?" гэж тэр хэллээ. 

"Энэ зүгээрээ" гэж Бонд хэллээ. "Энэ чинь өнгөрсөөн. Мартдаа."

"Чи надад уурлаж байгаа байх гэж бодож байна" гэж тэр хэллээ. 

"Би яаж чамайг баярлуулах вэ? би чиний төлөө ямар нэгэн зүйл хиймээр байна." 

"Ямар нэгэн зүйлээ" гэж Бонд асуулаа. 

"Чи амлаж байна уу?" гэж асуулаа. 

Тэр түүний нүдрүү харж гарнаас нь барьлаа. "Амлаж" гэж тэр эмэгтэй хариуллаа. Хэсэг хугацааны дараа тэр хаалгаруу явлаа. 

"Маргааш явж болохуу?" гэж эмэгтэй асуулаа. 

"Тиймээ, Веспер" гэж Бонд асуулаа.